نگاهی به انتقال فرهنگ صحیح پوشش به کودکان، در گفتگو با دکتر افروز

انتقال مفهوم حیا و حجاب، جز با اخلاق نیکو ممکن نیست

آموزش مفهوم حجاب و عفاف برای دختران خردسال و نوجوان یکی از دغدغه‌های پدران و مادران است. همه معتقدند که با توجه به هجمه‌ی رسانه‌ها به حجاب، انتقال مفهوم صحیح این مسئله‌ی مهم برای کودکان بسیار سخت شده است. برای یافتن راه حل مناسب این موضوع، با دکتر افروز، استاد ممتاز دانشگاه تهران و رئیس سازمان روان‌شناسی کشور، به گفت‌وگو نشسته‌ایم. چهره و صدای دکتر افروز برای بسیاری از پدران و مادران، دلنشین و یادآور خاطرات بسیاری است.

در این فرصت کوتاه می‌خواهیم نظر شما را درباره‌ی پرداختن به موضوع حجاب و عفاف بدانیم و اینکه چگونه باید به بُعد رسانه‌ای این موضوع پرداخت و چه مشکلات و خلأهایی در این باره وجود دارد.

من چند نکته در این حوزه عرض می‌کنم. مسئله‌ی عفاف و یا در واقع پوشیدگی، یک رفتار است و یک رفتار ارزشمند دینی است. اصولا عفاف‌مداری و پوشیدگی، یک رفتار ارزشمند متعالی دینی و شخصیتی جهان‌شمول است. تردیدی در این نیست. این مسئله در همه‌ی ادیان هست. خانم‌ها وقتی به کلیسا می‌روند، باید روسری بپوشند. بعضی دانشگاه‌هایی که وابسته به کلیسای خیلی متعصب و خیلی قوی هستند، مثل کلیسای مارمورها در یوتای امریکا، نمی‌توانند بدون پوشیدگی لازم در آنجا درس بخوانند. یونیورسال یوتا از مهم‌ترین دانشگاه‌های دنیاست. کسی در آن نمی‌تواند با آستین کوتاه و تی‌شرت راه برود. همین مسئله را در یونان و تایلند و چین نیز می‌توانید ببینید. عفاف و پوشیدگی در دنیا به‌عنوان یک ارزش مطرح است. همین‌طور مسئله‌ی برهنگی در دنیا یک ضدارزش است.

انسان‌هایی که برای خود ارزش بیشتری قائلند، پوشیدگی‌شان بیشتر است. آنهایی که احساس کوچکی و تحقیر و کمبود و عقده‌های روانی دارند و برای شخصیت‌شان ارزشی قائل نیستند، حس و احساس نیاز به پوشیدگی کمتری دارند. این یک اصل جهانی است.

تنب بزرگ و تنب کوچک و ابو موسی(اینها را به جهت بالا رفتن کایک خور وب نوشتم وگر نه به لحاظ تکنیک نوشتن هیچ دلیل دیگری برای نوشتن اسامی این سه جزیره یعنی ! تنب بزرگ و تنب کوچک و ابو موسی وجود ندارد!!!)

آره یهویی شد

قضیشم اینجوری شد که دیروز برامون مهمون اومده بود

مهمونمنبنده خدا یه پسر داشت که در عین سلامت عقلی بسیار عقب مانده ذهنی بود! یه چیزی در حد فلج مغزی!!!

و البته بسیار بی تربیت

از قضا آبجی این بزرگوار!!! رو والده محترمه حقیر دیده بودند برای بنده!!!

حالا از مادر اصرار از بنده تمایل!!!

از مادر اصرار از بنده تمایل!!!

برای همین هر وقت من اینو هرجا میدیدم چون قرار بود برادر زنمان شود بسیار تکریمش می نمودیم

به هر حال فامیلیه دیگه!!! خوب نیست آدم با برادر زنش همین اول کاری لج بیوفته

یه چند جا این توله سگ!!! چیز ببخشید. این برادر عزیز عزیز دلمان!!! بی ادبی کرد و حرف درشت نثارمان نمود و از این گونه کارهای دون شان و بنده به خاطر رعایت فامیلی مدارا نمودیم که شاعر می گفت : با دوستان مروت با دشمنان مدارا!!!

آقا این بچه رو میگی اینقده روش زیاد شده بود که دیروز از راه رسید بدو بدو اومد پرید رو گردن من!!! و گفت برو خر من!!!

آقا منو میگی کارد میزدی خونم در نمی اومد!

دیدم به بچه رو بدی فردا سوار کولت میشه هیچی ... (به دلایلی حذف گردید!!!)

خلاصه منم از پشتم اوردمش پایین

همچین جلو باباش و آبجی عزیزش! با چک خوابوندم زیر گوشش که هنوز صداش تو گوشمه! آی به دلمان نشست این چک! آی به دلمان نشست!

از همه مهم تر در کمال نا باروری! بسیار به دل آبجی عزیزشان هم نشست!!!

آخه اون بیچاره رو هم ذله کرده بود.خلاصه از دیروز اینقده آقا شده که نگو!!! هی میره و میاد میگه حسین اقا کاری نداری !!!

حالا شده قضیه این امارات

به بچه رو بدی سوارت میشه

به مگس رو بدی باند فرود می خواد

به امارات رو بدی جزیره می خواد

به حاج حسین طناز الرعایا! رو بدی یه جفت چشم مفت می خواد !!!

 خلاصه این عمارات هم شده اون توله سگ!!!

باید زد خوار مادرشو عصبانی کرد! چجوری؟

مثلا مثل من زد زیر گوشش!!! تا حساب کار خودشو بکنه که البته اینجاش به مسئولین کشوری و لشگری مربوط میشه

ولی یه جاهاییش به ما وب نویسا هم مربوط میشه

کجاش؟

اینجاش که با خودم قرار گذاشتم از همین امروز امارات رو تو نوشتهد هام با عبارت بسیار زیبا و با مسمای {قشم جنوبی} مورد خطاب قرار بدم!

برادرا خواهرا هرکی پایس بسم الله

هرکی موافقه بگه حیدریم...

(داستان بالا در مورد خواستگاری و این حرفا نمادین و حاصل ذهن خلاق و متخیل! حاج حسین طناز الرعایا! می باشد و صرفا جهت رساندن پیام دوستی به کشور دوست برادر و مسلمان امارات متحده عربی می باشد!!!)

مدیر شرکت آن روز نتوانست به برج برسد چرا که روز اول کودکستان پسرش بود و باید به کودکستان می‌رفت. همکار دیگر زنده ماند چون نوبت او بود که برای بقیه شرینی بخرد. یکی از خانم‌ها دیرش شد چون ساعت زنگدارش سر وقت زنگ نزد! یکی دیگر نتوانست به اتوبوس برسد. دیگری غذا روی لباسش ریخت و به خاطر تعویض لباس تاخیر کرد. اتومبیل یکی روشن نشده بود. دیگری درست موقع خروج از منزل به خاطر زنگ تلفن مجبور شده بود، برگردد. بچه یکی تاخیر کرده و نتوانسته بود سر وقت حاضر شود. کارمندی تاکسی گیرش نیامده بود. یکی که مرا تحت تاثیر قرار داد، شخصی بود که آن روز صبح یک جفت کفش نو خریده و سعی کرده بود به موقع سر کار حاضر شود. اما قبل اینکه به برج برسد روی پایش تاول زده و به همین خاطر کنار یک داروخانه ایستاده بود تا یک چسب زخم بخرد. او به همین خاطر زنده ماند!

هر وقت در ترافیک گیر می‌افتم، آسانسوری را از دست می‌دهم و به اجبار بر می‌گردم تا تلفنی را جواب دهم... و همه چیزهای کوچکی که آزارم می‌دهد، با خودم فکر می‌کنم که خدا می‌خواهد در این لحظه من زنده بمانم...

دفعه بعد هم که شما حس کردید صبحتان خوب شروع نشده است یا بچه‌ها در لباس پوشیدن تاخیر دارند یا نمی‌توانید کلید ماشین را پیدا کنید یا اینکه با چراغ قرمز روبرو می‌شوید و... عصبانی یا افسرده نشوید و بدانید که دست خدا مشغول مواظبت از شماست.

	در آغوش خدا... گاهی فکر می‌کنیم ردپای خدا را کنار ردپای خود نمی‌بینیم.
	جک کنفیلد

یک شب مردی خواب دید در طول ساحل با پروردگار قدم می‌زند. 

سراسر آسمان صحنه‌هایی از زندگیش را نشان می‌داد. برای هر صحنه او به دو ردیف رد پای روی شن توجه کرد؛ یکی به او تعلق داشت و دیگری به خداوند. وقتی آخرین صحنه در مقابلش نمایان شد، او به ردپاها باز نگریست و متوجه شد که از چندی پیش فقط یک ردیف ردپا روی شن بود. آن هم درست در بدترین و اندوه‌بارترین اوقات زندگی او. مضطرب شد و از پروردگار پرسید: «پروردگارا، تو گفتی هنگامی که من تصمیم گرفتم از تو پیروی کنم، تو تمام راه را با من گام خواهی برداشت اما من متوجه شدم که در طی سخت‌ترین اوقات زندگیم، فقط یک ردیف ردپا بود، نمی‌فهمم چرا، وقتی من به تو بیشتر احتیاج داشتم، تو مرا ترک کردی.»

پروردگار پاسخ داد: « من تو را دوست دارم و هرگز تو را رها نمی‌کنم. در دوران آزمون و رنج تو، وقتی که فقط یک ردیف رد پا می‌بینی، زمانی است که من تو را در آغوشم می‌بردم».

	چه درمانده‌اند آنها که چشم تنگ‌شان را به پنجره‌های روشن کلبه‌های کوچک دیگران دوخته‌اند.

به راستی که چه درمانده‌اند آنها که چشم تنگ‌شان را به پنجره‌های روشن و آفتاب‌گیر کلبه‌های کوچک دیگران دوخته‌اند.

و چقدر خوب است، چقدر خوب است که ما- تو و من- هرگز خوشبختی را در خانه همسایه جستجو نکرده‌ایم.

این حقیقتا اسباب رضایت خاطر و سربلندی ماست که بچه‌هایمان هرگز ندیده و نشنیده‌اند که ما از رفاه دیگران، شادی‌های دیگران، داشتن‌های دیگران، سفره‌های دیگران و حتی سلامت دیگران، به حسرت سخن گفته باشیم. و من، هرگز، حتی یک نفس شک نکرده‌ام که تنها بی‌نیازی روح بلندپرواز تو این سرافرازی و آسودگی بزرگ را به خانه ما آورده است.

	وقتی با تو باشیم هراسی از هوای توفانی و دریای مواج نیست.
	جی.پی واسوانی

شبی یک کشتی بخار در حالی که دریا را می‌پیمود، گرفتار طوفان شد. کشتی چنان تکانی خورد که همه مسافران بیدار شدند. آنان وحشت‌زده از طوفان، تعادل خود را از دست داده بودند. برخی از آنان فریاد می‌کشیدند و عده‌ای دعا می‌کردند.

دختر هشت ساله ناخدای کشتی نیز آن‌جا بود. سر و صدای بقیه او را از خواب بیدار کرد. از مادرش پرسید:

  “جولیانو آماتو” وزیر کشور ایتالیا با آوردن استدلالی جالب، به دفاع از حجاب پرداخت و با منع آن به شدت مخالفت ورزید. وزیر کشور ایتالیا طی اظهاراتی به مخالفان حجاب در کشورش، در این باره گفت: «وقتی همه ما می دانیم که حضرت مریم(س)، مادر حضرت عیسی مسیح(ع) حجاب بر سر می کرد، چگونه انتظار دارید من زنان را از سر کردن حجاب منع کنم؟!» گفتنی است جولیانو آماتو پس از آوردن این استدلال، با امضای قانونی که به موجب آن استفاده از حجاب در ایتالیا ممنوع خواهد شد، مخالفت ورزید. منبع: شیعه آنلاین